best websites of the world
Travel

Cultural Pilgrimage Part II

Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας

Ο καλύτερος τρόπος να απολαύσεις την περιήγηση στην Ολυμπία είναι να αγωνιστείς στο στάδιο όπως οι αρχαίοι αθλητές και να νιώσεις τις δονήσεις που αποπνέει ο χώρος. Η Άλτις, το ιερό άλσος, καταλαμβάνει το κεντρικό τμήμα και μέσα σε αυτή αναπτύσσεται ο πυρήνας του Ιερού, με τους ναούς, τους θησαυρούς και τα σημαντικότερα κτήρια του χώρου. Σε περίοπτη θέση μέσα στον ιερό χώρο δεσπόζει ο γιγάντιος ναός του Δία και βορειότερα ο παλαιότερος ναός της Ήρας. Ο υπόλοιπος χώρος μέσα στον περίβολο ήταν γεμάτος από βωμούς, αγάλματα θεών και ηρώων, ανδριάντες των Ολυμπιονικών, αφιερώματα επιφανών ιδιωτών και ελληνικών πόλεων. Στο δυτικό τμήμα του χώρου υπάρχουν κτήρια που εξυπηρετούσαν το προσωπικό του ιερού, τους αθλητές και τους επίσημους επισκέπτες και χωρίζονται από την Άλτι με την ιερά οδό: το γυμνάσιο και η παλαίστρα, χώροι προπόνησης, το εργαστήριο του Φειδία, που στα παλαιοχριστιανικά χρόνια μετατράπηκε σε βασιλική, τα ελληνικά λουτρά, οι ρωμαϊκές θέρμες, το Λεωνιδαίο, που ήταν ξενώνας για τους επισήμους, και οι μεταγενέστεροι ρωμαϊκοί ξενώνες. Ανατολικά της Άλτεως εκτείνεται το στάδιο, όπου τελούνταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Νότια του σταδίου υπήρχε και ο ιππόδρομος, από τον οποίο σήμερα δεν σώζεται κανένα ίχνος, διότι έχει παρασυρθεί από τον Αλφειό ποταμό. Στην ίδια περιοχή υπάρχουν κτηριακά συγκροτήματα λουτρών και επαύλεων, όπως η περίφημη έπαυλη που έκτισε ο Νέρων. Η πρώτη ανασκαφή στο χώρο διεξήχθη το 1829 από τη Γαλλική Επιστημονική Αποστολή στην Πελοπόννησο, με επικεφαλή το στρατηγό N. J. Maison. Τότε αποκαλύφθηκε μέρος του ναού του Δία και τμήματα των μετοπών που τον κοσμούσαν, πολλά από τα οποία μεταφέρθηκαν στο Μουσείο του Λούβρου.

Μυκήνες – η πόλη του μυθικού Αγαμέμνονα

Ο Όμηρος και η αρχαία ελληνική τραγωδία διέσωσαν ονόματα και μνήμες που έχουν περάσει στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας. Ο Αγαμέμνονας και ο Μενέλαος, η Δανάη και ο Περσέας, ο Ατρέας και ο Πέλοπας, φαντάζουν προπάτορες όλης της Ευρώπης. Γενέθλια γη όλων αυτών των προσωπικοτήτων, οι Μυκήνες. Η μεγάλη ακμή των Μυκηνών, με τη μεγαλειώδη αρχι- τεκτονική, τα γραπτά μνημεία και τον εκλεπτυσμένο πολιτισμό, ήταν στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, ανάμεσα στο 1350 και το 1200 π.Χ. Οι πρώτες ηγεμονικές φατρίες εμφανίστηκαν ήδη από το 1700 π.Χ., σε δυσθεώρητο δηλαδή ιστορικό βάθος. Τότε είναι που κατασκευάζονται οι πρώτοι μνημειώδεις τάφοι. Από κει και πέρα, η εξέλιξη είναι ιλιγγιώδης. Ανακτορικά συγκροτήματα, κυκλώπεια τείχη που προκαλούν και σήμερα δέος, ο γνωστός «Τάφος («Θησαυρός») του Ατρέα», τα τεράστια υπέρθυρα, οι κρήνες και οι προμαχώνες συγκροτούν ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά συμπλέγματα που γνώρισε ο αρχαίος κόσμος. Οι Μυκήνες παρήκμασαν γύρω στο 1100 π.Χ., πιθανόν λόγω αλλεπάλληλων καταστροφών από σεισμούς και πυρκαγιές. Πρόλαβαν, όμως, να αναδειχτούν σε πραγματική αυτοκρατορία, που σφράγισε ανεξίτηλα την ιστορία όχι μό- νο του Ελληνικού χώρου, αλλά και την παγκόσμια. Οι Μυκήνες απέχουν 140 χλμ. από την Αθήνα και 24 χλμ. από το Ναύπλιο.

Τίρυνθα – πόλη χτισμένη από τους Κύκλωπες

Η οχύρωση του λόφου της Τίρυνθας (στο 8ο χλμ. του δρόμου Άργους – Ναυπλίου), που προφυλάσσει το ανακτορικό συγκρότημα, είναι τόσο εντυπωσιακή κατασκευή, ώστε οι αρχαίοι Έλληνες δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ολοκληρώθηκε από ανθρώπινο χέρι. Έτσι, αρχιτέκτονες της Τίρυνθας θεωρήθηκαν οι Κύκλωπες, που έφερε μαζί του από τη μακρινή Λυκία ο μυθικός ιδρυτής της πόλης, ο Προίτος. Στέκεται κανείς εκστατικός μπροστά στην τέλεια συναρμογή αυτών των τεράστιων ογκόλιθων, μη μπορώντας να κατανοήσει ούτε πώς, ούτε ποιοι μπόρεσαν να πραγματοποιή- σουν τέτοιον μηχανικό άθλο. Το κυκλικό κτήριο με τα 27 μέτρα διάμετρο, που δεσπόζει στην κορυφή του λόφου, δηλώνει αδιάψευστα τη δύναμη της πόλης. Η οχύρωση της Τίρυνθας ολοκληρώθηκε σταδιακά για να προστατεύσει το ανακτορικό συγκρότημα, τους λατρευτικούς χώρους και τα ταφικά μνημεία. Αποθήκες, εργαστήρια και κατοικίες συμπληρώνουν την εικόνα μιας πόλης που άνθισε για κοντά 2000 χρόνια, μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ. Η γνωριμία με τον Μυκηναϊκό πολιτισμό είναι μια κατάβαση στο βάθος της ανθρώπινης ιστορίας. Αντικρίζοντας τις Μυκήνες και την Τίρυνθα, η αίσθηση του χρόνου χάνεται. Ο μύθος και η ιστορία συμπλέκονται σε ένα ονειρικό μοτίβο. Οι θεοί, που ήδη μνημονεύονται με το όνομά τους στη συλλαβική μυκηναϊκή γραφή, φαντάζουν οικείοι. Οι ήρωες περπατούν ακόμα στην ακρόπολη των Μυκηνών, φρουροί ενός παρελθόντος που πέρασε αλλά δεν έσβησε.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ